Trampetin karakteri alt derinin altındaki tellerden gelir. Bu tellerin gerginliği dar bir aralıkta çalışır. Çok gevşek olduklarında tel, deriden ayrılır ve serbestçe titreşir. Sonuç uzun ve tıslamalı bir kuyruktur; hızlı pasajlarda notalar birbirine karışır.
Çok gergin olduklarında tel deriye yapışır ve titreşemez. Sonuç kuru, boğuk ve trampet karakterini yitirmiş bir sestir. Doğru ayar bu ikisinin arasındadır ve kulakla bulunur. Ayar yöntemi şudur: tel açma kolu kapalıyken gerginlik sıfıra alınır, sonra kademeli olarak artırılır.
Her kademede trampete tek bir vuruş yapılır ve tel sesi dinlenir. Tıslama kısalmaya başladığı ve nota netleştiği nokta doğru ayardır.
İkinci değişken alt deridir. Alt deri ince ve gergin olmalıdır; kalın bir alt deri tel tepkisini köreltir.
Üçüncü değişken tel yerleşimidir. Tellerin merkezden kaymaması ve iki kayışın eşit gerilmesi gerekir.
Eşit olmayan gerginlik, tellerin bir yanının erken kalkmasına ve tutarsız bir tepkiye yol açar. Dördüncü değişken üst deri akordudur; gergin bir üst deri teli daha kolay uyarır. Ortak kullanılan bir odada bu ayar sık bozulur ve seans başında yeniden kurulur. Trampetin konumu da tepkiyi değiştirir.
Çok yatık kurulan bir trampette kenar vuruşu zorlaşır; hafif eğim, hem tam vuruşu hem kenar vuruşunu birlikte mümkün kılar.
Kasnak tipi de tepkiyi değiştirir. Döküm kasnaklar kenar vuruşunu keskinleştirir; bükme kasnaklar daha açık bir ton verir.
Stüdyomuzda trampet tel ayarları düzenli kontrol edilir ve yıpranmış teller değiştirilir.