Gitarın içindeki devre çok sadedir. İki potansiyometre, bir kondansatör ve bir anahtar. Buna karşılık bu üç parça sesin büyük bölümünü belirler. Ses potansiyometresi bir gerilim bölücü gibi çalışır.
Kısıldığında yalnız düzey düşmez; devrenin yük direnci de değişir ve yüksek frekanslar daha çok kaybolur. Bu nedenle ses düğmesi kısıldığında ton da koyulaşır. Bazı gitarlarda bunu önlemek için bir kondansatör ve direnç bağlanır; bu düzen tizi korur. Potansiyometre değeri de karakteri belirler.
250 kilo ohm değeri tek bobinli manyetiklerde kullanılır ve tizi bir miktar yumuşatır. 500 kilo ohm humbucker'larda tercih edilir ve daha açık bir tiz verir.
Ton potansiyometresi kondansatörle birlikte çalışır. Kondansatör yüksek frekansları toprağa akıtır; değeri kesme noktasını belirler.
0,022 mikrofarad humbucker'larda, 0,047 tek bobinlilerde yaygındır. Büyük değer daha çok tizi keser ve düğme kısıldığında ses daha koyu olur.
Dördüncü ayrıntı potansiyometrenin eğrisidir. Logaritmik eğri kulağın algısına uyar; doğrusal eğride ses ilk dörtte birde hızla düşer.
Devrenin bağlantı biçimi de bir seçimdir. Modern bağlantıda ton düğmesi ses düğmesinden bağımsız çalışır; klasik bağlantıda ikisi etkileşir ve ses kısıldıkça ton da değişir.
Kondansatör tipi de tartışılır. Ölçülen fark küçüktür; belirleyici olan tip değil, değerin doğru seçilmesidir.
Stüdyomuzda ortak kullanılan gitarlarda devre bileşenleri kontrol edilir ve çıtırdayan potansiyometreler değiştirilir.