Manyetik yüksekliği, manyetiğin üst yüzeyi ile tel arasındaki mesafedir. Bu ölçü genellikle son perde basılıyken ölçülür. Mesafe azaldıkça çıkış yükselir; bu, ilk bakışta istenen bir sonuçtur. Ancak bir sınır vardır.
Mıknatıs alanı çok yaklaştığında telin serbest titreşimini çeker ve frenler. Sonuç iki biçimde duyulur. Birincisi sönümün kısalmasıdır; nota beklenenden erken biter. İkincisi entonasyon kaymasıdır; özellikle kalın tellerde ses hafifçe düşer ya da titreşimli bir bozulma duyulur.
Bu etki humbucker'larda daha az, güçlü mıknatıslı tek bobinlilerde daha belirgindir.
Ayar bir denge işidir. Çıkışın yeterli olduğu ama sönümün bozulmadığı nokta aranır.
Başlangıç değeri olarak köprü manyetiğinde iki, boyun manyetiğinde iki buçuk milimetre yaygın kabul görür.
İkinci ayar bas ve tiz tarafının eğimidir. Kalın teller daha geniş salınır; manyetik bas tarafında bir miktar aşağıda tutulur.
Üçüncü ayar iki manyetik arasındaki dengedir. Boyun manyetiği doğal olarak daha yüksek çıkışlıdır çünkü telin en çok salındığı noktaya bakar.
Bu nedenle boyun manyetiği köprü manyetiğinden biraz daha aşağıda kurulur. Ayar sonrası bir denetim yapılır. On ikinci perdedeki nota uzun tutulur ve sönümü dinlenir; titreşimli ya da kesik bir sönüm, manyetiğin hâlâ fazla yakın olduğunu gösterir.
Ayar tel tel de kontrol edilir. Kalın teller daha güçlü sinyal üretir; kutup vidalarıyla bu denge eşitlenir.
Stüdyomuzda ortak kullanılan gitarlarda manyetik yükseklikleri düzenli olarak kontrol edilir.