Yüksek gain'le çalışırken bazı gitarlarda ince ve keskin bir ıslık duyulur. Bu ses geri beslemedir ama telden değil, manyetiğin kendisinden gelir. Nedeni mikrofonikliktir. Manyetiğin binlerce sarımlı bobini, hoparlörden gelen ses basıncıyla titreşir.
Bu titreşim bobinde küçük bir sinyal üretir ve sinyal amfide yeniden yükseltilir. Döngü kurulduğunda kontrol edilemeyen bir ıslık ortaya çıkar.
Çözüm reçinelemedir. Bobin, eritilmiş balmumu ya da parafin karışımına daldırılır ve sarımlar birbirine yapışır.
Hareket edemeyen bir bobin mikrofonik olmaz. Fabrika üretimi manyetiklerin çoğu reçinelidir; el yapımı ve eski manyetiklerde bu işlem yapılmamış olabilir.
Reçinelemenin bir bedeli de vardır. Bazı icracılar reçinesiz bobinin canlı ve hafif belirsiz karakterini tercih eder.
Mikrofonikliğin başka kaynakları da vardır. Gevşek kalmış bir kapak, titreşen bir yay ya da oynayan bir manyetik çerçevesi aynı sonucu üretir. Bu nedenle ıslık duyulduğunda önce vidalar ve yaylar kontrol edilir.
Geçici bir çözüm gitarın yönünü değiştirmektir. Kabinin karşısında durmayan bir gitarda döngü zayıflar.
Kabin yerleşimi de bu döngüyü belirler. Hoparlörün ekseninden çıkıp yandan durmak, gitara ulaşan basıncı düşürür ve ıslık eşiğini belirgin biçimde yükseltir.
Gitarın gövde tipi de etkilidir. Boş gövdeli çalgılar yüksek gain'de çok daha erken geri besleme üretir.
Stüdyomuzda yüksek gain'li kurulumlarda çalgı ve kabin yerleşimi, geri besleme döngüsünü zayıflatacak biçimde önerilir.