Prova odasında ses düzeyi yüksektir. Davulun kendisi, hiçbir yükseltme olmadan zarar verici düzeye çıkabilir. Uzun süreli maruz kalma işitmede kalıcı kayıp bırakır ve bu kayıp geri dönmez. Koruma iki biçimde yapılır.
Birincisi köpük tıkaçlardır. Ucuzdur ve etkilidir ama frekans tepkisi düz değildir.
Yüksek frekansları çok daha fazla kısarlar; sonuç boğuk ve dengesiz duyulan bir müziktir. Bu, icracıyı daha yüksek çalmaya iter ve amacı bir ölçüde bozar.
İkincisi müzisyen tıkaçlarıdır. İçlerinde ayarlanmış bir filtre bulunur ve bütün bandı yaklaşık eşit oranda kısarlar.
Sonuç, düzeyi düşmüş ama dengesi korunmuş bir dinlemedir. On beş ve yirmi beş desibel gibi farklı zayıflatma değerleri bulunur.
Üçüncü seçenek kulak içi monitörlerdir. Hem yalıtım sağlar hem istenen karışımı verir.
Davulcular için ayrıca kulaklık tipi koruyucular kullanılır; bunlar tıkaçtan daha yüksek yalıtım verir.
Dördüncü önlem süredir. Yüksek düzeye maruz kalma süresi ile risk doğrudan orantılıdır.
Her kırk beş dakikada verilen kısa bir ara, kulağın toparlanmasına olanak tanır.
Beşinci önlem yerleşimdir. Doğrudan bir zilin ya da hoparlörün önünde durmamak, maruz kalınan düzeyi belirgin biçimde düşürür.
Altıncı önlem oda düzenidir. Yansıtıcı yüzeylerin azaltıldığı bir odada aynı müzik daha düşük düzeyde net duyulur; bu, koruma ihtiyacını da azaltır.
Yedinci önlem ölçümdür. Telefon uygulamalarıyla alınan kaba bir ses düzeyi ölçümü bile riskin büyüklüğünü görünür kılar.
Stüdyomuzda uzun seanslarda ara verilmesi önerilir ve yüksek düzeyle çalışan gruplara koruma kullanımı hatırlatılır.