Elektro gitarlarda sap gövdeye üç biçimde bağlanır. Vidalı bağlantıda sap bir plaka ve vidalarla gövdeye tutturulur. Yapıştırma bağlantıda sap, gövdedeki yuvaya tutkalla oturtulur. Boydan boya yapıda sap gövdenin içinden geçer; yan kanatlar sonradan eklenir.
Bu üç yapının tona etkisi tartışmalıdır ama pratik farkları nettir.
Vidalı sap sökülebilir. Onarım ve değişim kolaydır; ayar için ara pul konabilir.
Ses karakteri genellikle daha vurgulu ve daha kesin tanımlanır.
Yapıştırma sap daha büyük bir temas yüzeyi sunar. Sönüm daha uzun kabul edilir ve üst perdelere erişim tasarıma bağlıdır.
Boydan boya yapıda sap boyunca kesintisiz ahşap bulunur. Üst perdelere erişim en rahat olanıdır.
Onarım açısından ise en zor yapıdır; ciddi bir hasarda çalgının tamamı etkilenir.
Dördüncü değişken sap açısıdır. Yapıştırma ve boydan boya yapılarda sap genellikle geriye açılıdır; bu, köprü yüksekliğini ve tel açısını değiştirir.
Beşinci değişken topuk biçimidir. Kalın bir topuk üst perdelerde eli sınırlar; oyulmuş topuklar bu erişimi açar.
Prova odasında bu yapıların hepsi bulunabilir ve seçim çoğu zaman erişim rahatlığına göre yapılır. Bir de ağırlık dağılımı farkı vardır. Boydan boya yapılarda kütle sap ekseninde toplanır; bu, kayışta dengeyi değiştirir ve bazı çalgılarda sap düşmesine yol açar.
Topuk vidalarının sayısı da değişir. Dört vidalı klasik düzenler yaygındır; altı vidalı düzenler daha geniş temas sağlar.
Stüdyomuzda farklı sap yapılarına sahip gitarlar bulunur; ayar ve bakım her yapıya göre ayrı yürütülür.