Sahne arkasında geçirilen son dakikalar genellikle plansızdır. Oysa bu süre programın gidişini doğrudan etkiler. Üç işi kapsayan basit bir plan yeterlidir. Birinci iş bedensel ısınmadır.
Eller, bilekler ve omuzlar hafif hareketlerle açılır; davulcular için bu, baget çalışması yerine kas ısıtmadır. Vokalistler için nefes ve orta ses alanında kısa alıştırmalar yapılır. Sert ve yüksek bir ısınma, sahnede kullanılacak enerjiyi önceden tüketir. İkinci iş teknik hazırlıktır.
Akort yapılır, pedal pilleri kontrol edilir, kablolar gözden geçirilir. Bu kontrol sahneye çıkmadan beş dakika önce, ısınmadan sonra yapılır; erken yapılan akort sıcaklık değişimiyle bozulur. Üçüncü iş zihinsel hazırlıktır. Programın ilk parçasının başlangıcı sessizce gözden geçirilir; tempo, giriş vuruşu ve kim başlıyorsa o kişinin işareti netleştirilir.
İlk otuz saniye, bütün konserin tonunu belirler. Bu üç iş on beş dakikaya rahatlıkla sığar.
Dördüncü ayrıntı sessizliktir. Sahne arkasında yüksek sesle sohbet, vokalistin sesini programdan önce yorar.
Beşinci ayrıntı sudur; oda sıcaklığında su, soğuk içeceğe göre ses telleri için daha uygundur. Altıncı ayrıntı kıyafettir. Sahne kıyafeti ısınmadan önce giyilir ve birkaç dakika çalınarak denenir; omzu ya da kolu kısıtlayan bir giysi ilk parçada fark edilirse geç kalınmıştır.
Yedinci ayrıntı zamandır. Sahneye çıkış saati herkese aynı biçimde bildirilir; belirsiz bir bekleyiş gereksiz gerginlik üretir.
Stüdyomuzda dinleti öncesi son provalar, sahne düzeninin ve ısınma planının birlikte denendiği oturumlar olarak kurulabilir.